3 - نامهء پنجم : به اشعث بن قيس كارگزار آذربايجان . « ان عملك ليس لك بطمعة ، و لكنه فى عنقك امانة ، و انت مسترعى لمن فوقك » ( 1 ) إلخ ( ج 3 ، ص 7 ) . ابن مزاحم كوفى ( كتاب الصفين ، ص 13 ) ، ابن قتيبه ( الامامة و السياسة ، ص 92 ) و ابن عبد ربه ( العقد الفريد ، ج 2 ، ص 283 ) . 4 - نامهء ششم : به معاويه . « انه بايعنى القوم الذين بايعوا ابا بكر و عمر و عثمان على ما بايعوهم عليه ، فلم يكن للشاهد ان يختار ، و لا للغائب أن يرد » ( 2 ) إلخ ( ج 3 ، ص 8 ) . ابن مزاحم كوفى ( كتاب الصفين ، ص 18 ) ، ابن قتيبه ( الامامة و السياسة ، ص 93 ) ، ابو حنيفهء احمد بن داود دينورى ( فوت 290 ه . ق 903 م ) در ( الاخبار الطوال ، ص 166 ) . و ابن عبد ربه در ( العقد الفريد ، ج 2 ، ص 284 ) . 5 - نامهء هفتم : نيز به معاويه است . « اما بعد فقد اتتنى منك موعظة مؤملة موصلة و رسالة محبرة » ( 3 ) إلخ ( ج 3 ص 8 ) . ابن مزاحم كوفى ( كتاب الصفين ، ص 33 ، 34 ) ، ابن قتيبة ( الامامة و السياسة ، ص 101 ) ، مبرد ( الكامل ، ج 1 ، ص 193 ) و ابن عبد ربه ( العقد الفريد ، ج 2 ، ص 284 ) . 6 - نامهء هشتم : به جرير بن عبد الله بجلى چون او را بسوى معاويه گسيل فرمود . « اما بعد فاذا اناك كتابى فاحمل معاوية على الفصل ، و خذه بالامر » ( 4 ) إلخ ( ج 3 ، ص 9 ) .

--> ( 1 ) كارى كه در دست توست ، وسيله نوشخوارى تو نيست بلكه بر گردن تو حلقهء امانت است و بايد به فرمان آن كس كه فرا دست توست حق آن امانت پاس دارى . [ شيخ طوسى در رجال مى گويد كه : اشعث بن قيس كندى از ياران على بود كه بر وى خروج كرد و ملعون است ، شرح حال او را در : تنقيح المقال به تفصيل آورده است ] ( 2 ) مردمى كه دست بيعت به ابو بكر و عمر و عثمان داده بودند ، با من نيز بر همان اساس بيعت كردند . پس نه حاضر حق انتخاب داشت و نه غايب حق رد كردن . ( 3 ) اما بعد ، موعظهء شكسته بسته تو و نامهء مزين شدهء تو را دريافت كردم . . . ( 4 ) اما بعد ، چون نامهء من به تو رسد ، با معاويه كار را يكسره كن و او را به تصميم قاطع وادار .